(Klik op foto’s voor vergroting)

(Klik op de foto’s voor vergroting)

Zelfs plekken waar bijna niemand meer woont veranderen. Toen ik in 2008 voor het eerst het Belgische spookdorp Doel bezocht was de plek redelijk onaangetast. Er woonden nog enkele tientallen mensen en de huizen die niet meer bewoond werden waren nog redelijk onaangetast. Zonder er al te veel moeite voor te hoeven doen kon je in de meeste panden gemakkelijk naar binnen. Daar trof je vervolgens de meest bijzondere tafereeltjes aan. Soms leek het alsof de tijd tientallen jaren had stilgestaan. Oude meubelstukken, vergeelde bloemenbehangetjes, persoonlijke bezittingen. Het lag er gewoon nog allemaal. En het mooiste: de meeste pottenkijkers lieten de interieurs onaangetast.

Anno 2013 is er een hoop veranderd. Het Belgische dorpje is inmiddels volledig geplunderd. Nadat de oorspronkelijke inwoners Doel verlieten, vonden anderen er een slaapplaats. Krakers, zigeuners, daklozen en mentaal gestoorden namen hun intrek in panden die soms uit niet meer dan vier muren en een ingestort dak bestonden. Huizen die in zulke erbarmelijke staat verkeren dat je er met gemak door het plafond kunt zakken. Waar geen elektriciteit meer is, geen stromend water, geen douche en geen toilet. Waar je zo naar binnen kunt lopen, omdat de deuren eruit zijn getrapt en er geen glas meer in de ramen zit.

Anno 2013 is er weinig meer over van de interieurs. Doel is een uitgeleefd dorp, een gemakkelijk doelwit voor vandalisme. Wie zin heeft in een straatrace of illegale houseparty komt naar Doel. Omdat het eind vorig jaar de spuigaten uit begon te lopen zijn er inmiddels slagbomen geplaatst. Veel huizen zijn dichtgetimmerd en de politie houdt strenger toezicht. Het is jammer dat Doel in vijf jaar tijd zo veranderd is. Maar tegelijkertijd blijft het dorp dat uiteindelijk plaats zal maken voor de haven van Antwerpen een ongelofelijke aantrekkingskracht op me uitoefenen.

Foto’s: Nikon D700

Bekijk mijn andere fotoseries uit Doel: 2008, 2011-1 en 2011-2

Alsof je de hele dag in een winters sprookje rondloopt: zo voelt Lapland als je er voor het eerst bent. De winterse landschappen zijn er fantastisch en ademen één en al rust uit. Mensen kom je er amper tegen, huizen ook niet. Er zijn meer rendieren dan Lappen. En husky’s natuurlijk, de honden waar Lapland bekend om staat.

Helaas was het de hele week bewolkt en heb ik het Noorderlicht niet kunnen aanschouwen. Een goed excuus om ooit weer eens terug te gaan naar deze bijzondere plek in Finland. (Foto’s: Nikon D700)

(Klik op foto’s voor vergroting)

De KNMI gaf code oranje af en de ochtendspits had het erg moeilijk, maar de hevige sneeuwval van vandaag zorgde toch vooral voor prachtige taferelen. Vanaf de Neudeflat in Utrecht had ik vanochtend een waanzinnig winters uitzicht op de Domtoren en de rest van de stad. (Foto’s: Nikon D700)

(Klik op foto’s voor vergroting)

De mooiste herfstfoto’s maak je bij zonsopgang. De zon is dan nog zwak, en geeft een prachtig gouden gloed aan de omgeving. De kleuren van de bomen en bladeren worden daardoor nog intenser.
Gisteren was ik al om kwart voor acht ‘s ochtends buiten om foto’s te maken langs de Singel in Utrecht. Die is onvoorstelbaar mooi in de herfst. Bijna niemand was nog op en de stad was heel even van mij…
(Foto’s: Nikon D700)

(Klik op foto voor vergroting)

Willem van der Bijl, postzegelhandelaar uit Utrecht, gefotografeerd voor Straatnieuws.
Foto: Nikon D700

(Klik op foto’s voor vergroting)

Wat is New York toch een heerlijke stad. Een hele dag lopen, zonder de stad uit te komen. De lichten van Times Square, de gele taxi’s. De prachtige stadsparken, eekhoorntjes die uit je handen eten. De stad met oeverloos veel mogelijkheden, adembenemende skylines. De stad met honden en dogsitters. Een stad die nooit verveelt.

Bekijk ook mijn fotoserie van New York 2010.

Foto’s: Nikon D700

(Klik op foto’s voor vergroting)

Zelfs in oktober is het nog bloedheet in Death Valley, het National Park in Nevada dat één van de heetste plekken op aarde schijnt te zijn. Maar het is er prachtig! En afgelegen. Zo heb je op de meeste plekken geen mobiel bereik, geen radio. Dorpen zijn er niet, behalve dan de beroemde spookdorpen, zoals Rhyolite.
En dan nog de sterren. Death Valley heeft de prachtigste sterrenhemel die ik ooit in mijn leven heb gezien. De melkweg is met het blote oog te zien. (Foto’s: Nikon D700)

(Klik op foto’s voor vergroting)

Grandioze hotels, casino’s met psychedelische tapijten en gratis drank, peperdure auto’s, rijke mensen die met tienduizenden dollars tegelijk gokken, knappe serveersters in veel te korte rokjes, mannen met pornokaartjes op straat. En overal neon, licht, muziek en neon! Ik had me veel voorgesteld bij Las Vegas, maar dat alles er zo ‘over the top’ zou zijn, had ik nooit kunnen bedenken. Rollercoasters door hotels, hotels met vissenlobby’s, vulkaanshows; Vegas is één groot openlucht pretpark. Regels lijken er niet te zijn. Alles kan en mag. 24 Uur per dag. Ik heb er drie dagen waanzinnig van genoten, en ik ga zeker nog eens terug! Foto’s: Nikon D700